Η ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ - THE BEGUILED
Σκηνοθεσία: Σοφία Κόπολα.
Πρωταγωνιστούν: Νικόλ Κίντμαν, Κόλιν Φάρελ, Κίρστεν Ντανστ, Ελ Φάνινγκ.
Διάρκεια: 94 λεπτά
Ώρα έναρξης: Πέμπτη – Τρίτη 21.10 (Μια προβολή)
Τετάρτη 21.30 (Μια προβολή)
«Η Αποπλάνηση» (The Beguiled) είναι η νέα ταινία της Σοφίας Κόπολα που κέρδισε κοινό και κριτικούς αποσπώντας το βραβείο σκηνοθεσίας στο φετινό φεστιβάλ των Καννών.
Η ατμοσφαιρική ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Τόμας Κάλιναν, αφηγείται, μέσα από τη γυναικεία ματιά, την ιστορία ενός πληγωμένου στρατιώτη (Κόλιν Φάρελ) που, κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου, και συγκεκριμένα το 1864, βρίσκει καταφύγιο, ώσπου να αναρρώσει, σε ένα σχολείο θηλέων οικότροφων στη Βιρτζίνια, όπου τον περιθάλπουν ως ηθικό τους χρέος. Η παρουσία του εκεί, όμως, ξυπνά στα κορίτσια και τις μοναχικές γυναίκες του σχολείου (Νικόλ Κίντμαν, Κίρστεν Ντανστ, Ελ Φάνινγκ), καταπιεσμένα ένστικτα, πάθη και ανάγκες, προκαλώντας μεταξύ τους ανταγωνισμούς και συγκρούσεις που φτάνουν ακόμα και στα άκρα.
Η Σοφία Κόπολα στην ταινία αυτή μάς ταξιδεύει στο 19ο αιώνα, λίγα χρόνια αφότου ξέσπασε ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος, σκηνοθετώντας και υπογράφοντας το σενάριο της κινηματογραφικής μεταφοράς του μυθιστορήματος του Τόμας Κάλιναν, υιοθετώντας τη γυναικεία αφηγηματική ματιά. Η Κόπολα συνεργάζεται και πάλι με την Κίρστεν Ντανστ και την Ελ Φάνινγκ, ενώ συμπράττει για πρώτη φορά με τον βραβευμένο με Χρυσή Σφαίρα Κόλιν Φάρελ και τη βραβευμένη με Όσκαρ Νικόλ Κίντμαν.
Η ταινία συνειδητά γυρίστηκε σε φιλμ και μεγάλη σημασία δόθηκε στη γλώσσα του σώματος των πρωταγωνιστών. Ακόμα, δεδομένου πως η ιστορία διαδραματίζεται μια δεκαετία πριν την ευρεία χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας, όλη η ταινία γυρίστηκε με φυσικό φωτισμό καθώς και με το φωτισμό που παρείχαν τα κεριά. Ελάχιστη ήταν η χρήση στουντιακού φωτισμού. Επίτηδες, ακόμα, απουσιάζει σχεδόν τελείως από την ταινία η μουσική. Το βασικό μουσικό μοτίβο είναι οι εκρήξεις που ακούγονται στο βάθος, αρκετά μακριά τους, αλλά και απειλητικά κοντά.
Η ΟΡΓΗ ΕΝΟΣ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
TARDE PARA LA IRA
Σκηνοθεσία: Ραούλ Αρεβάλο.
Πρωταγωνιστούν: Αντόνιο ντε λα Τόρε, Λουίς Καγιέχο.
Διάρκεια: 92 λεπτά
Ώρα έναρξης: Πέμπτη – Τρίτη 23.00 (Μια προβολή)
Τετάρτη 23.15 (Μια προβολή)
Ο Χοσέ είναι ένας μοναχικός και ντροπαλός άνδρας. Ένα πρωινό, πηγαίνει για καφέ στο μπαρ όπου δουλεύει η Άνα. Ο ερχομός του στη ζωή της, δίνει κουράγιο στην Άνα, αφού πέρασε οχτώ χρόνια περιμένοντας τον Κούρο, τον σύζυγό της, να εκτίσει την ποινή του. Ο Κούρο βγαίνει ελπίζοντας πως θα μπορέσει να ξεκινήσει απ’ την αρχή με την Άνα. Στη θέση της όμως βρίσκει μια μπερδεμένη γυναίκα κι έναν ξένο που θα τον αναγκάσει να αντιμετωπίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Δυνατό, σφιχτοδεμένο κοινωνικό θρίλερ με στοιχεία τραγωδίας γύρω από μια ιστορία που μιλάει για την εκδίκηση, τη μοίρα, την εξιλέωση αλλά και την ίδια την ανθρώπινη φύση που μοιάζει να είναι βουτηγμένη στη βία και το αίμα. Ο Αρέβαλο εντυπωσιάζει με τη συνέπεια αλλά και την ωριμότητα που επιδεικνύει στη σκηνοθεσία του. Ξεκινά με μια θεαματική όσο και ρεαλιστική σκηνή διαφυγής από ένα τόπο ληστείας (ο Κούρο βρίσκεται στη φυλακή ύστερα από την ανεπιτυχή προσπάθεια μιας σπείρας να ληστέψει ένα κοσμηματοπωλείο) για να ξεδιπλώσει στη συνέχεια μια συνταρακτική ιστορία συνδυάζοντας σασπένς και δραματουργία. Όλο το στόρι είναι χτισμένο γύρω από την αινιγματική προσωπικότητα του Χοσέ. Ένας άνθρωπος που δείχνει στωικός και ψύχραιμος αλλά μέσα του βράζει. Η εκδίκηση που σχεδιάζει είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της ζοφερής πραγματικότητας και της υπαρξιακής αγωνίας που αναζητάει την απολύτρωση. Όλο το εξαίσιο δεύτερο μέρος που μετατρέπεται σε road movie, με συνεπιβάτες τους δύο άντρες που σε κάποια σημεία γίνονται ένα πρόσωπο καθώς ταυτίζονται απόλυτα (από την κοινή αγάπη για την Άνα έως το αθλητικό ρούχο), είναι βγαλμένο από αρχαία τραγωδία. Μια θλιβερή υπενθύμιση της θνητότητας και της αδυναμίας του ανθρώπου να ελέγξει τη μοίρα του καθώς κι ένα στυλιζάρισμα της σκοτεινής πλευράς των ηρώων. Κάποια πρωτοφανή ξεσπάσματα βίας αλλά και απρόβλεπτα διαλείμματα μαύρου χιούμορ, έχουν σκοπό όχι μόνο να σοκάρουν ή να καταπλήξουν το θεατή αλλά και να οδηγήσουν στην εξιλέωση, τη συγχώρεση και την κατανόηση εκ μέρους των ηρώων του έργου του μυστηρίου που περιβάλλει την ανθρώπινη ύπαρξη.
