Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Δήμος Παλλήνης με έδρα το Γέρακα

Δήμος Παλλήνης με έδρα το Γέρακα και τη συμμετοχή της Κοινότητας Ανθούσας, είναι η πρόταση του ΥΠΕΣ στα πλαίσια του Καλλικράτη που ανακοινώθηκε σήμερα στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου.
Δείτε:
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΓΕΡΑΚΑ ΘΑΝΑΣΗ ΖΟΥΤΣΟΥ

Αγαπητοί συμπολίτες-σες της Ανθούσας, του Γέρακα και της Παλλήνης, συμπολίτες-σες του νέου Δήμου ΠΑΛΛΗΝΗΣ.

Η υλοποίηση της από χρόνια αναγκαίας διοικητικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας γίνεται πραγματικότητα με μία ιστορική απόφαση της Κυβέρνησης για το σχέδιο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ».

H δημοσιοποίηση του ολοκληρωμένου σχεδίου «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» βρίσκει την Κοινωνία μας και τις μέχρι σήμερα ξεχωριστές πόλεις μας, σε φάση πλήρους ανάπτυξης και αντιμετώπισης των κοινών ή ομοειδών προβλημάτων που αφορούν τον εκσυγχρονισμό των παρεχόμενων υπηρεσιών, τον χωροταξικό σχεδιασμό, το περιβάλλον, την κατασκευή έργων υποδομής αναγκαίων για την αναβάθμιση και τη διασφάλιση ποιότητας ζωής υψηλού επιπέδου για όλους.

Το γραφειοκρατικό Κράτος και οι δομές του, που σήμερα καταδυναστεύουν κάθε πολίτη και είναι εμπόδιο σε κάθε σημαντική ή ακόμη και απλή καθημερινή του επιδίωξη, αποτελεί παρελθόν και μέσα από μία επαναστατική αλλαγή, αντικαθίσταται από μία εντελώς νέα διοικητική δομή που σκοπό και προορισμό θα έχει τη λειτουργία της κάθε βαθμίδας διοίκησης του Κράτους για την εξυπηρέτηση όλων των αναγκών του πολίτη χωρίς να τον ταλαιπωρεί.

Με την ενοποίηση των δυνάμεών μας μέσα από το κορυφαίο μεταρρυθμιστικό εγχείρημα του σχεδίου «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» και τη δημιουργία του νέου ισχυρού Δήμου είναι βέβαιο ότι θα πετύχουμε την ταχύτερη ανάπτυξη, την καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη, τη διαφάνεια και την αξιοκρατία, την εξασφάλιση και τη διεύρυνση της συμμετοχής των πολιτών στη διαμόρφωση των αποφάσεων που τους αφορούν.

Ως Δήμαρχος Γέρακα, σέβομαι την εντολή που μου έδωσαν οι δημότες μου το 2006 και θα την τιμήσω στο ακέραιο.

Χαιρετίζω με απερίφραστη ικανοποίηση τη δημιουργία του νέου μας Δήμου και δηλώνω ότι είμαι εδώ για να στηρίξω συνολικά, με όλες μου τις δυνάμεις και την εμπειρία μου στην αυτοδιοίκηση, το μεγάλο εγχείρημα για τη μετεξέλιξη του Κράτους μας και της αυτοδιοίκησης σε μία σύγχρονη διοίκηση που θα σέβεται και θα υπηρετεί πραγματικά τον πολίτη σε όλες του τις ανάγκες.

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ με πνεύμα συνεργασίας, ως μέλη της ίδιας Κοινωνίας και κάτοικοι μιας καινούργιας και ενιαίας πόλης, μακριά από κάθε είδους ανούσιες αντιπαλότητες και τοπικιστικές αντιλήψεις αλλά και με τις μεγαλύτερες δυνατές συναινέσεις θα συνεχίσουμε με επιτυχία την πορεία μας και θα πορευτούμε με ελπίδα και σιγουριά, σε νέες λεωφόρους δημιουργίας και ανάπτυξης για τον τόπο μας και τους πολίτες του.

Με εκτίμηση

Θανάσης Ζούτσος

Δήμαρχος Γέρακα

Μέλος Δ.Σ.-Τ.Ε.Δ.Κ.Ν.Α

Ολοκληρώνοντας την σημερινή μου ανάρτηση και από μια πρώτη ανάγνωση της πρότασης έχω να κάνω μια παρατήρηση αρχικά: Δεν περίμενα ότι τα Γλυκά Νερά που έχουν την ίδια κοινωνική σύνθεση με 'μας και παρεμφερή ζητήματα προς αντιμετώπιση δεν θα αποτελούν κομμάτι του Νέου Δήμου. Περισσότερα που ίσως προκύψουν από πληρέστερη ανάγνωση θα τα θέσω στη διαβούλευση.

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Άσχετο, αλλά μου άρεσε

Επιτέλους φτωχοί!

Του Γιάννη Ξανθούλη* Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΟΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν στωικά να 'ρθει η σειρά τους ... Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου. Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ. Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Έθνους. Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας . Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των κήπων μας . Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βέργες κι ό,τι τέλος πάντων απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης ανέχειας ... Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα «τραύματα» των παιδιών. Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές. Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ' τον Μεγαλέξανδρο, από τον Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ' τον... Αλκιβιάδη, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων. Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν. Θυμήσου και κόψ' τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια ... ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ' τον καιρό που σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού; Ποιος θα καθαρίσει τη Συγγρού απ' το αίσχος της καψουρικής ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν άλλες υποχρεώσεις ... Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τριτοκοσμικούς. Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού. Το ξέρω πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει ... ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας.